73.
't Is Bonifaas! Hem is een zoon geschonken,
Valeer, die vroeg des vaders voetspoor drukt,
Wiens mannenarm, wiens borst, uit staal geklonken,
Zelfs voor geen honderd wilde Gothen bukt.
Hem volgt Ernest. Zijn oog schiet bliksemvonken;
't Slavoonsche rot deinst waar hij nader rukt.
En Aldoard bevrijdt door zijn volharden
Moncelse van 't geweld der Longobarden.