25.
Zij wil haar gâ een zwarten zuigling toonen,
Zoo oud als gij, dien zij voor schatten koopt.
Van allen die met haar 't kasteel bewonen,
Had ze in hare angst op mij-alleen gehoopt.
'k Volbracht den ruil: “God (sprak ze) zal u loonen,”
Toen leî ze me u in d' arm, nog ongedoopt:
Daar 's Lands gebruik, hoe vurig zij 't begeerde,
Zoo jeugdig kroost van 't Heilig Water weerde.