54.
Nooit rijst de zon ter kimme, dan bedekt
En overgord met rosse neveldampen,
Nooit zonder dat heur schijf ten voorboô strekt
Der doodsche ellend, waarmeê de dag zal kampen.
Nooit daalt zij neêr, dan bloedig-rood gevlekt,
En elke tint verkondigt nieuwe rampen.
Zoo deelt zij dan het tegenwoordig wee
Door aanstaand leed verhoogde smarten meê.