37.
Zij achten in 't beschermen en in 't wreken
Elkanders zaak hun eigene. Artabaan
Is onder Odoardoos zwaard bezweken,
En nooit weêr lacht hem 't bloeiend Boekan aan.
Van 't zelfde zwaard voelt zich Alvant doorsteken,
Omdat hij naar Gildippe durfde slaan.
Zij, op haar beurt, klooft Arimont de slapen,
Die 't hoofd heurs vriends bedreigde met zijn wapen.