92.
Nu gaat ze voort: ‘Die jammerlijke nacht,
Toen 't Vaderland de neêrlaag werd beschoren,
Heeft mij meer leeds, dan iemant weet, gebracht:
Ellenden uit de ellend des krijgs geboren.
'k Heb niet slechts kroon en throon en vorstenmacht,
Ach, 'k heb veel meer, ik heb mij-zelf verloren,
Verloren, tot mijn eindeloze smart,
Al mijn verstand, mijn zinnen, en mijn hart!