39.
Daar slaat hij held Brunello neêr, de wreede!
Daar ligt Ardoon in 't bloedig slijk gesmakt!
Den eerste splijt hij 't hoofd met zulk een snede,
Dat ééne helft op elken schouder zakt;
Terwijl hij 't volgend oogenblik den tweede
Den zetel van den lach doormidden hakt,
Zoodat de brave - afgrijslijk duizendwerven! -
Gedwongen lacht en lachende moet sterven.