112.
Die Tissafern had wonderen gedaan:
Hij wist Normandië uit den kring te vagen,
Hij had den schok der Vlamingers weêrstaan,
Gernier, Gerard en Rudiger verslagen.
Koel zag hij nu zijn vluchtig leven aan,
Want eeuw aan eeuw zou van zijn lof gewagen.
Als had hij zich den bleeken dood gewijd,
Zoo stort hij zich in 't heetste van den strijd.