87.
O, kon ik zóó, gelijk ik de achtbre schimmen
Der Vaderen uit d' afgrond van 't verleên
Gedagvaard heb, de beelden op doen klimmen
Der Neven, eens u volgende op uw schreên!
O, zweefden zij, éér aan de levenskimmen
Hun dag verschijnt, als levend voor u heen!
'k Had' zeker op geen kleiner reeks te wijzen,
Geen zwakker teelt, geen mindre daân te prijzen!