9.
Het wonderschip doorsnijdt pas met den steven
De holle zee, waar juist een onweêr raast,
Of plotsling zijn de neevlen weggedreven -
De storm bedaart, een luchtig windtjen blaast
De golven glad, straks berghoog opgeheven,
Een spiegel thands, waarin de lucht weêrkaatst,
De lucht, zoo blaauw, zoo vrolijk, zoo vol stralen,
Als of daar nooit een wolkjen meer kon dalen.