85.
Maar Godfrieds moed is niet zoo ras bezweken:
Zijn voetzool wijkt, zijn kleur verandert niet.
Hij troost zijn volk, dat nu bij volle beeken
Het water op de dorre huiden giet.
Maar 't water ook begint weldra te ontbreken;
De hoop verdwijnt, de laatste druppel vliet....
Daar blaast een storm op eens uit volle kaken
Den brand te rug op die den brand ontstaken.