43.
Waant niet, dat ik, in onderaardsche kloven
Verborgen, steeds het lieve licht ontbeer!
'k Sla vaak mijn tent in de open lucht daarboven
Op Libanons of Karmels bergtop neêr.
'k Zie daar het floers der dampen weggeschoven,
En volg er Mars of Venus in hun sfeer.
'k Doorvorsch de gunst of de ongenâ der starren,
Naar ze op heur baan of voorwaards gaan of marren.