80.
De regen zwijgt, de zonneschijf keert weêr,
Maar zacht en matig blikt zij neêr van boven,
Vol veêrkracht, als bij lentes wederkeer,
Of wen de Mey daarheen danst door de hoven.
O zoet geloof! Wie vasthoudt aan den Heer,
Kan zelfs de lucht heur doodlijk gif ontrooven,
Bedwingt den loop der tijden, temt het lot,
En leidt zijn ster, almachtig in zijn God.