10.
't Schijnt - zoo zijn Weelde en Eenvoud hier bijéén -
Als had Natuur bij 't scheppen dezer dreven
Uit scherts de Kunst, die volgster op haar schreên,
Vooruit doen gaan om haar op zij' te streven.
De lucht-zelfs, waar die duizend heerlijkheên
In bloeien, is door toovermacht geweven.
Geen vrucht ontbreekt, geen bloesem faalt hier ooit:
Als de eene rijpt, is de andre weêr ontplooid.