9.
De wakkre Robberts voeren met hun beiden
Den linkervleugel, door den berg gedekt.
Zijn eigen broeder zal het centrum leiden;
Hij-zelf, zoover de rechtervleugel strekt,
Staat in 't gezicht der uitgestrekte weiden,
Waaruit de Vijand dreigend nadertrekt,
Vlamoogend om de minderheid te omringen
En zóó in 't hart van 't Frankiesch heir te dringen.