138.
Hij spoort zijn paard en rent op Godfried aan,
Want nergens is een eedler weêrpartijder!
Hij breekt voor 't laatst wanhopig zich een baan,
En 't moedig ros schijnt één met zijn berijder.
Hij roept, nog eer hem Godfried kan verstaan:
‘'k Zoek van uw hand den dood, doorluchtig strijder!
Maar heeft de hemel ooren voor mijn beê,
Dan sleur ik in mijn ondergang u meê!’