85.
Niet ver van daar werd Solyman gedwongen
Om Godfried-zelv' in 't tweegevecht te staan:
Hij ziet van ver' zijn lieveling besprongen
Door doodsnood - en verlaat de worstelbaan.
Al houwend door de strijders heengedrongen,
Snelt hij - ter wraak, niet meer ter redding aan,
Want zijn Lesbijn - o smart vol gruwzaamheden! -
Ligt, als een bloem verflenst, in 't stof vertreden.