97.
Maar als zij nu in 't eenzame ommedwalen,
Daar stuit in 't eind Herminia heur vaart:
Hier, meent ze, zal haar niemant achterhalen,
En de angst verdwijnt die eerst haar had bezwaard.
Maar andre, nieuwe zorgen zegepralen,
En waar de drift geen slagboom had ontwaard,
Ontdekt nu 't koel verstand met duizend vreezen
Hoe moeilijk straks de toegang haar zal wezen.