43.
't Is waar, ge onfingt nog gistren in uw schuren
Bij blind geluk een voorraad vee en graan,
Toen 's vijands woede een oogwenk onze muren
Vergat, om in ons bloed te wed te gaan -
Maar ach! hoe zou, indien 't beleg moet duren,
Die handvol spijs voor zóóveel volks volstaan?
Zoo kunnen wij van bleek gebrek verkwijnen,
Al zou Egypte ook op zijn tijd verschijnen!