55.
Wie 't eerst haar volgt, is Ormuzd, die een bende
Kloekmoedige Arabieren had geleid,
En, als het kamp verwoed ten strijde rende,
Begunstigd door de stille duisterheid,
Naar Salems muur de onhoorbre schreden wendde,
Langs kronkelpaân, rondom de stad verspreid,
En 't jammrend volk, in hongersnood verloren,
Verraste met zijn buit van vee en koren.