31.
De vluchteling en zijn vervolger schoten
Als pijlen door den damp der worstelbaan.
Klorinde staart, verbaasd en onbesloten,
Het tweetal na, tot zij 't gezicht ontgaan.
Nu deinst zij met haar wakkre bondgenooten,
Maar eensklaps weêr tast zij de Franken aan:
Zij vliedt, keert om, en draaft en jaagt in 't ronde,
Zóó dat men 't vlucht noch aanval noemen konde.