70.
Maar zoo de drift uw rede niet verblindt,
Zoo U geen wolk voor de oogen is gerezen,
Zoo merk het op, de krijg, dien gij begint,
Brengt U geen enkle hoop, maar duizend vreezen!
Hoe bont fortuin heur zijden draden spint,
Zij blijven rag - de ontrouwheid is haar wezen.
Die 't allerhoogst ter neêrziet uit zijn sfeer,
Stort allerdiepst in d' open afgrond neêr.