44.
Want woeste Argant ziet naauw den- rooden drop
Van eigen bloed uit de open wonde daauwen,
Of rilt en schreeuwt, ten allerhoogsten top
Der razernij. 't Is vreeslijk hem te aanschouwen!
En met zijn stem heft hij het wapen op,
Om blind en dol rondom zich heen te houwen:
Daar treft hem met verbrijzelend gewicht
Een tweede slag den schouder in 't gewricht.