43.
Klorinde ook treft wat aller hart verscheurde:
Een groote traan vloeit langs heur wangen heen.
Zij treurt het meest om de eene die niet treurde,
En 't zwijgen roert haar dieper dan 't geween.
Daar wenkt ze een grijz', dien ze aan heur zij' bespeurde,
En buigt het hoofd meêwarig naar beneên:
‘Wie zijn die twee? Wat schuld is hier bedreven?
Of wel, wat lot staat de Onschuld dus naar 't leven?’