14.
Terwijl ze spreekt, daar dreunt in 't naaste veld
De hoefslag van een Christen ruiterbende,
Die, tuk op buit, het heir vooruitgesneld,
De weiden stroopte, en juist den teugel wendde.
Fluks ijlt zij toe, ontfangen door den Held,
Die aan de spits de vijandin herkende.
't Is Gardo, de eer der Roomsche ruiterij,
Maar al te zwak voor zulk een weêrpartij.