121.
Tot tweemaal toe onstuimig uitgevallen,
Doet hij Argant schier wagglen op zijn paard;
Tot tweemaal toe dunt hij de duizendtallen
Des vijands met den sikkel van zijn zwaard.
Maar eindlijk zoekt hij achter de aarden wallen
De zijnen op, die hij met zorg vergaârt.
De vijand keert, en gunt, met buit beladen,
Den Frank zijn rust in schuts der palissaden.