Jeruzalem verlost. Deel 1

42.

Een glimlach, maar gepurperd door den gloed Van eedle drift, doet Reinouts kaken gloeien: - ‘Wie slaaf is of een slaveninborst voedt,’ Zoo roept hij uit, ‘bepleit' zijn zaak in boeien! Ik leefde vrij, en elke droppel bloed Zal, tot ik sterf, in vrijheid blijven vloeien! Mijn rechterhand, gewoon aan zwaard of palm, Wil niet verdorren in een ketenschalm!