63.
Geen hinderpaal kan op zijn weg verrijzen:
Hij stijgt te hoog! .... De schoone rozenmond
Speelt wel heur rol op duizend nieuwe wijzen,
En huppelt als een tweede Proteus rond:
Zij smolt het hart van lang verkleumde grijzen,
Ze ontvlamde de asch die 't laatste vuur verslond:
Maar Godefried - Gods goedheid zij geprezen! -
Had van heur kunstnarijen niets te vreezen.