75.
Heur wangen, als die paarlen ze besproeien,
Weêrschittren als de bloemen in een gaard,
Waar rood en wit verrukkend samenvloeien
In d' uchtenddaauw, die biggelt op 't geblaârt,
Terwijl elk knopje', op 't eerste zonnegloeien,
In 't windtje' ontluikt, dat kozend ommewaart.
Wel wenschte Auroor' met haar fluweelen vingren
Zoo schoon een krans om 't lokkig hair te slingren.