89.
Van tong tot tong, als door den wind gedragen,
Vliegt nu de maar': - ‘Ons dreigt de hongersnood!’
De strijders zien, door killen schrik geslagen,
Reeds d' open muil van d' onverbidbren dood.
De Veldheer mist den moed der oude dagen
Bij 't heir, dat eens voor dood noch duivel vlood,
En zoekt alom door opgeruimde blikken
En mannentaal de harten te verkwikken.