7.
En zoo misschien een wis gevaar ons beide,
Meer voordeel nog lacht op den tocht ons aan.
Het Tiental, tot beschermende geleide
Eerlang bestemd, zal met de Jonkvrouw gaan.’ -
Zoo sprak hij, en verheimlijkte als hij 't zeide
De ware drift die hem het hart deed slaan.
Elk veinsde, als hij, een smachten naar viktorie,
En - Minnedorst ging door voor dorst naar Glorie!