39.
Geen oorlogsram beukt zóó de vestingmuren
Als Reinout met zijn vuisten van metaal!
Maar nu, zie ginds dien Held zijn ros besturen,
In groen gedoscht en gouden harnaspraal:
't Is Dudo met zijn vrije wapenturen,
Die, bandloos, zich geneeren van hun staal.
Van edel bloed, in de oorlogskunst ervaren,
Is hij in niets de tweede, en de eerste in jaren.