13.
De wilde Turk bewondert onder 't spreken
Des grijzaards stem en vurig vonklend oog;
De grimmigheid is van zijn geest geweken,
De wolk ontvliedt zijn trotschen wenkbraauwboog.
- ‘'k Volg!’ roept hij uit, ‘o vader! door wat streken
En krommigheên het pad ook slingren moog' -
Mij ging die raad alle andren steeds te boven,
Die 't meest gevaar en arbeid kan beloven! ....’