49.
Mijn moeders schim kwam rond mijn sponde waren,
Van tranen nat en wit als marmersteen.
Hoe anders, ach! dan ze in heur prille jaren
Werd afgebeeld, vol blijde aanminnigheên!
“Vlucht!” kreet ze, “vlucht! Een afgrond van gevaren
Omringt U! vlucht! de dood loert op uw schreên....
'k Zie op uw borst den dolk des dwinglands blinken!
Ik zie den gifkelk, dien gij leêg moet drinken! ....”