15.
Een eerste stoot doet hem ter aarde zinken.
Zijn neêrlaag voert der Heidnen vreugd ten top.
Hoort, hoe reeds nu hun zegekreeten klinken,
Of 't lente heet om éénen bloesemknop!
Intusschen doet Klorinde 't zwaard rinkinken:
Haar arm alleen weegt tegen honderde op.
Zij baant den weg voor die zich na haar wagen
Door schok op schok, en vaagt hem schoon door slagen.