14.
Hier zweeg hij. Gretig ving Herminiaas
Getroffen oor de wijsheid van zijn lippen.
Zij voelde 't licht eens nieuwen dageraads
Bij ieder woord heur boezem binnenglippen.
Hier wenscht ze, als in een veilige ankerplaats,
Des waerelds zee te ontwijken en haar klippen,
Te rusten in de lommrige eenzaamheid,
Tot God haar den terugweg eens bereidt.