47.
Toch wendt hij 't hoofd, en roept in schorre klanken
Den Christnen toe: ‘Wat dunkt U van mijn kling?
Dat is dezelfde, o vriendelijke Franken,
Dien 'k gistren uit uws meesters hand ontfing.
Gaat uit mijn naam den milden gever danken!
En zoo alreeds hem 't lachen niet verging,
Dan moog' hij zich verheugen, dat de waarde
Van 't staal de pracht van 't handvat evenaarde!