81.
Slechts Argillan moge aller schuld betalen!
Hij, die een wuft vermoeden heeft geloofd,
Zijn lasterkreet door de andren deed herhalen,
En 't vuur ontstak, dat slechts in bloed verdooft!’....
Zoo spreekt hij, en een gloed van bliksemstralen
Omschittert als een koningskroon zijn hoofd;
En Argillan, ontroerd, van schrik bewogen,
- Is 't mooglijk! - deinst voor d' opslag van twee oogen.