45.
Gij-zelf, gij kent die onbedwingbre scharen,
O dappre Argant! Gij hebt ze menigkeer
Den rug gewend, als ze u te machtig waren,
En 't leven u gewenschter scheen dan de eer!
Klorinde en ik, wij hebben 't ook ervaren:
't Verwijt past op ons allen evenzeer.
Maar neen! 'k mag niet verwijten: wij bestonden
Ten einde toe wat onze krachten konden!