107.
Maar nu verrijst een slagboom op zijn wegen:
Daar houden hem met sarrende' overmoed
Gwy, Barnewiel, de twee Gerardoos tegen,
En Herman, en geheel een Heldenstoet!
Te hooger voelt Argant zijn drift gestegen,
Hoe meer getergd. Hij wijkt geen enklen voet.
Hij rukt steeds voort; gelijk, vergeefs beteugeld,
De onbluschbre vlam de daken overvleugelt.