Te lesen of te singen als volght, naer de Noten uyt het Lof van Iubal, door C.T. Padbrué. Begint: De vinder van de Zangh is weert met alle tonghen. EEn yeder queel den lof met suyv’re Syons Psalmen. Met lieffelijck geluydt en aerdigh soete galmen, Ter eeren van den Heer, en Vinder van de Trouw, Ter eeren van den Echt, ter eeren van den Bouw; Ter eeren bey te saem, van Echt en Echts Vyt-vinder, Van stelder van de Wet, en van des selfs Beminder. 2Nu yder een hef op, en wilt yet aerdighs quelen, Om tot verhoogingh van de soete Trouw te spelen:
Want geen soo soeten Choor van aengename vreucht, Dat soo hooghwaerdigh is te achten, om sen deucht; Het is een soete Boom, vol lieffelijcke spruyten; Het is een suyv’re Bronn’, daer alle vuyl moet buyten. 3Men bromt der Vechters lof met Trommen, en Basuynen: Men pruyckt, men lauweriert, men kroont heur trotse Cruynen, Daer sulcke nochtans brenght, de Steden vaeck tot niet, En scheydt den Echten-bandt, en oorsaeckt veel verdriet. Hoe meerder dientme dan het deftighe Hooft te kroonen Van hem, die Echte Trouw’ wil met de daet betoonen. 4Dies totten hooghsten trap is desen Bandt te loven, Om datse alles gaet in waerdicheydt te boven: Want hy, die dit bedacht, die vondtse wonder goet, En ‘t is al heerelijck wat sijne Wijsheit doet; Al wat die Godt berecht, door sijn alwetent oordeel, Is goedt en dubbel wel, tot onsen nut en voordeel. 5Geluck dan waerde Twee, geluck vereende Menschen, Ick wensch dat Godt de Heer voldoe u ‘s harten wenschen; ‘k Wensch u op deser aerdt geen onspoet is bereydt; ‘k Wensch u, nae ‘s levens endt de kroon der saligheydt;
‘k Wensch ghy Godts wil beleeft, en meught nae ‘t seecker sterven De vreucht, de soete rust, de saligheyt verwerven. ’t Is dan wel.
Cookies on Poetry Cove