Toon: Hei! hoe helder schijnt ‘et Maantjes. GRietje Buir is zeer verleege Met ‘er Dogter scheeve Trijn: Want ‘et Meisje is geneege Om getroude Vrou te zijn; Maar Griet// en ziet Nergens eenen znaak, Die met Trijn wil totte zaak. Zen ziet, nergens eenen znaak; Dies heeft Moer nog Meid vermaak. Trijn zeid, Moertje ‘k wil een hebben, Moertje zeid, jou Malle mik,
Znijt ‘em after uitmen rebben, En, geeft Truitje me’e een stik; Wel hoe// ziet toe Tot ‘er een verschijnd, Die met jou wil ande wijnd. Zie toe// tot ‘er een verschijnd Die u ‘t jawoord hart afpijnd. Holla Moertje, moet ik wachten, Zy we’er tot ‘et iemand vraagd: Zoo en raaken dan mijn nachten, Nimmer heene onbeklaagd. Mijn hart// dat zmart Als ik eenig slaap, Dat ik na men aessem gaep. Ik zmart, als ik eenig slaap, En geen Minnevrugten raap. ‘Tis zo zoet dat zollebollen, Zeime lestend Ianooms zeun: Gut zeid hy dat tollerollen, Is zo uittermaat een Deun;
Wel Trijn// kan ‘t zijn Geef u totte trou, Haat ‘et Vrijstre; word een Vrou. Kant zijn, geeft u totte Trou, ‘K zei, ik mag wel, wen ik wou. En ik hebbe juist gelogen Moertje, en, dat doetmee zeer: Heb met ziekke mededoogen, Geeff mijn leugens warrit we’er Een Knegt// ei zegt? Weetge daar niet by Fluks te kome aan zen zy. Ei zegt, weetje daar wel by Haast te raake, doet ‘et vry. Tismen zin zoo. Tis Trijntje niet alleen, die zomtijds zo loopt klagen, Maar Els, en duizend meer gebeurt ‘et alle dagen.
Cookies on Poetry Cove