Toon: Almande de Graci.
PVff, puff van al dat vri’en
Dat heedendaags geschiet:
Puf, puf van al dat strijen
En dat nog veel om niet// ziet;
‘K neem de slapelust
Voor zulk nachtonrust.
‘Kga zavonds vroeg te zluimen,
En slaap den gantschen nacht:
Daar d’andre niet verzuimen
Te houden zo ontzagt// wagt,
Een zo langen stond,
Ai! tis te ongezond.
Dan gaat ‘et op een vleien,
En nokken dat ‘et dreund:
En ‘t Meisje acht geen schreien,
Off hoe de vri’er kreund// tsteund
Op te los een steen,
Hy krijgt geen woord: dan neen.
En, is de Meid goedaardig,
En saffjes van gemoed,
Dat zy den slokker vaardig
De deure ope doet// bloed!
Wat is dat een dienst,
Op ‘t alderonvoorzienst!
Hy zobbeld, en hy knuffeld
En kallemald wat heen,
En raakt hy eens verduffeld
In zijn zo galbre re’en// ‘k meen
Dat hy dan wel gist,
Dat hy zijn luk verquist.
Neen: tzlapen is gevoeglijk,
Ik hou van geen gevry;
En droom ik eens genoeglijk
Dat komd zo wel an my// by,
Vrijd dan al die wilt,
Ik, houd’ et mette stilt.
Tis best.