An de Minnaars.Toon: Je voudrois bien, ô Cloris, &c.IV.
GY, Minnaars, die uw’ murruwheid en zmeulen
Laat bortle, eenwegshe’en, hoe zeer ‘et kookt,
Wien niet geschied, zo lief, dan ‘t zmoddrig heulen,
Met die, die al uw vuirge liefde stookt.
Hoe? wilt ge niet uw’ hoofd eens ommewende,
En zien, zo dwars, de stof van uw elende?