Toon: Galiarde Brave.
ALs ik bemerk
Wat liefd den Dieren// voed,
Zo well’ ik in den druk;
Wijl ‘t wonderwerk
Van haar, wiens fieren// moed
My torst vol ongeluk,
Wijl zy dit stuk
Niet toe en staat,
O! zwaare nukk,
Zo weet ik geenen raad.
Vrouwvenus Zoon,
Stookt in mijn binnegrond
Een onuitdampbren gloed:
En off ik schoon,
Voor mijnnen Minnewond,
Hem bidde dat hy doet,
Dat haar gemoed
Tot mywaarts held:
Hy, zo, verwoed
Doet my alleen geweld.
Ik, zugt, en quijn
Als een die treurig// leeft,
En zmeek ‘er nacht en dag.
Zy, teegens mijn,
Is, als die ‘t deur bestreeft,
Wat immer letten mag.
Wat baadt geklach,
Die niet en hoord:
Off die nooit zag,
Word door geen oog bekoord.
Het zy zoo.