Toon: Ai schone Maagd anzie een Magtig Koning. Vlderik. BEgaafde spruit, en overlieflijk weezen, Ai waart u Vaders wil, Dat gy mijn harte mogt van ramp geneeze Wijl ik van liefde gil: Ik zou u hooft met Diamant bepruikken, En, zulk een Koninginne kroon Staat immermeer dan eens zo schoon Als een van struikken! Bocena. 2Een Konink brald met rijk goud, steen, en paarlen, Ik pronk met mijn gemoed:
‘Tgun niet op ‘t wispeltuirig weerelds dwaarlen Van ‘t goed zen hoope voed. Prins, laat mijn Harderstaff de schapen weide; Ik ly dan datge heene gaat En met u kroon, en goudcieraat Meugd Ionkkers leide. Vlderik. 3Gy zult, voor Melk, en Wai, Ambrozi eeten, Bocena. Een wainig maakt gerust. My noegd geen overvloed, te ruim gemeeten. De maat is al mijn lust. Vlderik. Gy zult de naam van Koninginne dragen. Bocena. Mijn Vader, Phares, is een Man Die zlaaft en werkt; hoe zal ik dan Na heerzing jagen? Vlderik. 4V Vader zal, als gy, mee zijn verheeve
En wonen inmen Hoff: Ik hebb’ genoeg, ik zal hem rijklijk geeven, Van alvernoegbre stoff. Bocena. Heer Koningk; Mijn gebied, heeft geen gebieden, Mijn Vader is mijn overhooft, Ik hebb’ mijn trouw, an hem belooft, ‘Tkan niet geschiede. Vlderik. 5Hy zal, uw ‘t luk van weelde niet misgonnen, Ten anzien zijn geluk. Bocena. Hy zal ‘t zo licht niet raadzaam vinden konnen; Wijl ‘tis een wigtig stuk. Zijn vrees zal vreese voor mijn eer en kuisheid. Vlderik. Daar woond geen schennis in een hart, Daar, wen ‘et stoff van ondeugd tart. De deugde tuis leid.
Bocena. Wy zullen ‘t nog een weinig hooger schorten, En hooren Vaders woord: En dan de zaak, hier me’e, t’en kortsten korten, En gaan ‘er knap mee voord, Vlderik. Vaar wel, tot wederziens: boet uw’ verlange, ‘Kzal uw, als gy wat hebt geleerd, En in een wijze school verkeerd, Met liefd ontfange, Om te trouwen.
Cookies on Poetry Cove