Voys: Tweede Carileen.Ofte, Spoeyd’ u voetjes, treedt wat aen. WYck, wijck alle werelts schat, Met al’t geen dat uwe prael omvat, Met u Goudt// hoe verciert, en gebouwt, Hoe bepraelt// en hoe konstigh, en hoe schoon bemaelt; Hoe machtigh rijck// ‘t is als slijck// in’t helijck, Van de Ieught// raer vereent, met witte Deught; Die u naem// heel bequaem// op de Faem Henen voert// daer altijdt yders oogh nae loert. 2Waerde pronck van ‘t ruchtb’re Spaer Aerdigh beeldt, O die geduerigh waer By het licht// by de glans, van ‘t gesicht, Van de gleur, die het alderdightste hart boort deur; Die met ‘er strael// en onthael// menighmael
Port my vaeck// dat ick nae u schoonheydt haeck; Dat ick sta’egh// alle daegh// even graegh In my vin// groote treck steeds tot u Goddin. 3Want u schoone lief’lijckhe’en, En u stem, en pit vol soete re’en, Houdt mijn Geest// stille staen, heel bevreest, Dat ick dick’// dus mijn bede nae den Hemel schick. O goede Go’on// watten Kroon// wat al schoon, Wat al soet// heeft dees Maeght in overvloedt: ‘t Schijnt u kracht// en u macht// heeft gewracht, In dit beelt// daer geheel uwe gunst in speelt. 4Wat al blos en aerdigheydt Datter is op ‘t heele lijf gespreydt, Kan mijn tongh// hoe volmaeckt, datse songh Niet ten deel// openbaren, en noch min geheel. Ay! soete Bloem// dien ick roem// die ick noem, Dien ick toon// voor het allerschoonste schoon; Schiet een lonck// schiet een flonck, en een vonck In mijn Hart// dat ick smeul in de soetste smart.
Ay! raer en puyck Iuweel, aenlockent minlijck wesen, In wiens verheven Geest de wijsheyt is te lesen: Gun my soo veel verlof, dat ick van desen dagh, En voorts tot aller tijdt my selver noemen magh, UE. Schoonheydts Allerminste Dienaer.
Cookies on Poetry Cove