Skip to content
1645

Arions vingertuig

Thomas Fonteyn

Voyse: Polyphemus, &c. KOmt mijnZieltjen, wilt be-oogen, Wiens vermoogen

Gantsch en gaer leght in u macht: Wilt doch helpen uyt het lijen, En verblijen Die nae u Weer-liefde wacht. 2Wilt het woordtjen Neen verdrencken, Ende schencken V Dienaer ‘t gewenschte Iae, ‘t Geen hy met een groot verlangen Sal ontfangen; Spoeyt u Lief, ey doet sulcks dra. 3Dan sal trouwheydt steets vermeeren, Iae beheeren Onse herten, eens gesint, Die in Liefde sullen bloeyen, Ende groeyen, Dat geen trouwer Twee men vindt. 4Waer na langer onse lusjes, Soete kusjes, Op-gehouden? Ach! ick smacht, Moet ick langer leggen hijgen,

Nae ‘t verkrijghen Van Mins soetheydt dagh en nacht. 5Dus Beminde wilt u Ooren, Niet als voren, Neyghen van u touwe Slaef: Maer u soete Minne-lonckjes, Herte vonckjes, Off’ren aen my, tot een gaef. 6Tot een teecken van Weer-minne ‘t Welck mijn sinnen Warren sal in Liefdes net, Daer ick nimmer uyt sal raecken, Maer u kaecken Kussen sal op’t Echte-bedt. In’t doncker.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Arions vingertuig · Thomas Fonteyn · Poetry Cove