Toon: Sylamite, Of: Amarilli mia Bella.
ALderwreetste, felle dwinger,
Ontschaker van mijn Eer,
En jeughdigh leven:
Ach! wat hebt ghy bedreven?
Ha! slimme Guyt, ha! schuym van alle Boeven,
Sa! wilt niet langer toeven,
Om my te moorden;
Sa, wilt mijn jonge Ziele,
Nu verniele, nu verniele, nu verniele
En deur-boorden.
2Ach! de Goden, stoute Schellem
Die sullen u ghewis,
Dit quaedt vergelden:
Want sy u wreetheydt schelden.
‘t Is wonder dat Jupiters blixem-stralen
Niet op u neder dalen,
En u verbranden,
O! roover van mijn kuysheydt;
Van mijn kuysheydt, van mijn kuysheydt, van mijn kuysheydt,
T’uwer schanden.
3Is dit leven, nae de Wetten
Die u mijn Vader gaf
In’t henen varen?
Ghy sult sen grijse hayren,
En deftig hooft nu in der aerde smijten,
En hem in stucken rijten,
En doen verdwijnen
En jammerlijcken sterven,
En bederven, en bederven, en bederven,
Met veel pijnen.
4.Wel waer toe dus fel verwoedigh
Teghen u Swagerin?
Soo langh my ‘t leven
Werdt van de Go’on gegeven,
Sal ick aen elck seggen u snood bedrijven;
Doch soo ick hier moet blijven
In dees Bosschagie,
Vol ik het Wout met stenen
En met weenen, en met weenen, en met weenen,
En quellagie.
De wreetheydt en ‘et vinnigh slaen
Komt uyt ‘et duyster Rijck gegaen,
En soeckt ‘t verbeeste menschen Hert,
‘t Gun vaeck zen vaste Wooningh wert.