Toon: Maar ziet! zy zluit.
HOe zout’er gaan!
Zittekussen, of staatregierigs kussen.Wen tgooregoed op’t kussen
Te regt voortaan,
Zen eigelust mogt blussen!
Ian alleman,
Die niet en kan
Dan klinken
En drinken
Geduirig an,
Beget was dan gien Hann’.
Hy zouw ‘t geznap,
Wat datme zei, niet agte:
Wijl hy zijn kap
Laat vulle, vol en zagte.
Nou knord hy staag,
Meest alledaag;
De heeren,
Die leeren,
Zeid hy, ien plaag’
Ik ziet; hoewel niet graag.
Indienme zoekt,
Van Ian, de grod te weeten;
Hy schreemd en vloekt,
Regt, off hy waar bezeeten.
Ik denk, het is
Hoewel by gis,
Dat Iantje,
Zen Hantje
Zo zlingerd mis,
Nou leid de roe te pis.
Hy heid wat geld
Behielijkt, daarom zouw hy
Graag zijn gesteld
Op ‘t kuszen, want hy nou bly
En lustig queeld,
En vroolijk speeld;
Maar ‘t grootste
En ‘t znoodste,
Is, dat hy streeld
En ‘t narrekapje te’eld.
Dies kan nou Ian
En geen regiering raken,
Dies vat hy an
De kan, met volle kaken;
Maar wijl hy pooid
En ‘t druifnat gooid,
In’t kruikje
Van ‘t buikje,
Hoe zeer vermooid,
Raakt Iantjes beurs berooid,
Al speelend.