Toon: Ag droom! Hoe queld gy mijn gedagten.
O Goon! hoe is ons moed gevallen!
Wijl nu vernield leid, die ons zoo dee brallen!
Ha! dien Held// is geveld deur verraderie!
Paris koom// zijtge vroom// vlied de
schroom,
En verbluft die nimmer uw’ zal lij’e,
Ha! verwijfden, koom en zlae!
Maer en waifeld niet, maar gae,
Vrymoedigh om voor elk te tre’en an ‘t strije.
O Held! ag! konden wy door schreien,
V haalen we’er met zwierende Livreien,
‘T wierd gedaan// maar de baan, is al toegeschooten,
En uw’ bloed// vroom gemoed// als een vloed,
Is op aarden, als een vlied, gevlooten,
Ai Achillis koom en zie
Haar geweld en dwijnglandie,
Daar mee zy u hebben om veer gestooten.
Eerst was ons gloori in ‘er glommen,
Maar nu is die tot haren val gekommen:
Door uw’ Dood// is ons nood, kome fell’er blaake;
Op den dag// toenmen zag// zlach op zlag
Met uw’ wufte Lans, en Speere maaken,
Zagen wy ons lust en rust,
Maar die is nu uitgeblust
Nu uwen Ziel moet by God Pluto waken.
Na ‘t leeven sterven.